زندگى مىكنند چنين‌اند ؛ در همهء اين نوع جانداران ، جنس نر به حكم غريزه به حمايت جنس ماده برمىخيزد . در نظر گرفتن وضع طبيعى و فطرى هريك از زن و مرد با توجه به تساوى آنها در انسان بودن و حقوق مشترك انسانها ، زن را در وضع بسيار مناسبى قرار مىدهد كه نه شخصش كوبيده شود و نه شخصيتش . براى اينكه اندكى آگاهى بيابيم كه به فراموشى سپردن موقعيت فطرى و طبيعى هر يك از زن و مرد و تنها تكيه بر آزادى و تساوى كردن به كجا منتهى مىشود ، بهتر است ببينيم آنان كه پيش از ما در اين راه افتاده‌اند و به پايان راه رسيده‌اند چه مىگويند و چه مىنويسند . در مجلهء خواندنيها شمارهء 79 از سال 34 مورخهء 4 تيرماه 53 مقاله‌اى از مهنامهء شهربانى تحت عنوان « سرگذشتهايى از زنان كارگر در جامعهء امريكا » نقل كرده است . اين مقاله ترجمه‌اى است از مجلهء كورونت . اين مقاله مفصل و خواندنى است . ابتدا درد دل خانمى را نقل مىكند كه چگونه به عنوان تساوى زن و مرد ، رعايتهايى كه سابقاً از زنان كارگر مىشد كه مثلًا وزنه‌هاى بيش از 25 پوندى را بلند نكنند ، در حالى كه براى مردان چنين محدوديتى وجود نداشت ، ديگر امروز وجود ندارد . او مىگويد : حالا شرايط كار در كارخانهء جنرال موتورز ايالت اوهايو يا به عبارت بهتر همان جايى كه قريب 2500 زن در حال زجر كشيدن هستند تغيير يافته است . . . خانم مذكور همچنين خود را در حال نگه داشتن يك ماشين بخار بسيار قوى يا پاك كردن يك تنور فلزى 25 پوندى كه چند لحظه قبل مرد قوى هيكلى آن را برجاى گذاشته مىبيند و با خود مىگويد : سرتاپا كوفته و مجروح شدم . او مىگويد : در هر دقيقه بايد يك دستهء 25 تا 50 اينچى را كه بالغ بر 35 پوند وزن دارد به قلابها آويزان كنم ، هميشه دستهايم متورم و دردآلود است . اين مقاله سپس درد دل‌ها و تشويش و اضطرابهاى خانم ديگرى را بازگو مىكند كه شوهرش يك ملوان نيروى دريايى است و اخيراً